|
ξ’λιά (η):
|
χτύπημα με ξύλο
|
|
ξ’λόκοτα (η):
|
μπεκάτσα
|
|
ξάι (το):
|
βάρος 70 οκάδων
|
|
ξακριάζω (ρ.):
|
σκάβω το χωράφι μέχρι τις άκρες
|
|
ξαμώνου (ρ.):
|
επιτίθεμαι
|
|
ξαν’γκρίζου (ρ.):
|
παρακινώ
|
|
ξαραθ'μάου (ρ.):
|
ευχαριστιέμαι
|
|
ξαρίζου (ρ.):
|
σκουπίζω, σκάβω επιφανειακά
|
|
ξαστοχάου (ρ.):
|
ξεχνάω
|
|
ξεγιαλάου (ρ.):
|
εξαπατώ, κοροϊδεύω
|
|
ξεγραδώνομαι (ρ.):
|
ξεφεύγω από κάτι που με ακινητοποιεί
|
|
ξεζάρκωτος (επίθ.):
|
γυμνός
|
|
ξεθ’λυκώνου (ρ.):
|
ξεκουμπώνω
|
|
ξεκαμπάου (ρ.):
|
εμφανίζομαι στη στροφή
|
|
ξεκαπίστρωτο (επίθ.):
|
άλογο ή μουλάρι χωρίς χαλινάρι, άτομο χωρίς αρχές
|
|
ξεκλιτσιάζου (ρ.):
|
βγάζω τα πόδια ζώου
|
|
ξεκοπή (επίρ.):
|
χωρίς μέτρημα, κατ’ αποκοπή
|
|
ξεκουμποδιάζου (ρ.):
|
λύνω τον κόμπο, ξεμπλέκω
|
|
ξελακκώνου (ρ.):
|
ανοίγω λάκκο, σκάβω βαθιά το χωράφι
|
|
ξεμπλετσώνου (ρ.):
|
ξεγυμνώνω
|
|
ξεπιτούτο (επίρ.):
|
επίτηδες, σκόπιμα
|
|
ξεποδαριάζουμαι (ρ.):
|
κουράζομαι πολύ από την πεζοπορία
|
|
ξεροσφύρ’ (το):
|
ποτό χωρίς μεζέ
|
|
ξεροτ’χιά (η):
|
τοίχος χωρίς λάσπη ή τσιμέντο
|
|
ξεσιουμπέιαστος (επίρ.):
|
άνθρωπος χωρίς έγνοιες
|
|
ξεσκελίζου (ρ.):
|
ξεματιάζω
|
|
ξεσπ’ράου (ρ.):
|
βγάζω τους σπόρους από το στέλεχός τους
|
|
ξετσιαουλιάζομαι (ρ.):
|
μου φεύγει το σαγόνι (τσιαούλι) από τις φωνές
|
|
ξεφόρτωμα (το):
|
απαλλαγή από το μάτιασμα
|
|
ξηραγκιανός (επίθ.):
|
αδύνατος, αποστεωμένος
|
|
ξιγαλάου (ρ.):
|
αποσπώ κλαδί από τον κορμό του δέντρου
|
|
ξίκ’ (επίρ.):
|
αποστροφή από κάτι ενοχλητικό
|
|
ξουρέξια (τα):
|
ορεκτικά
|
|
ξυλοφάι (το):
|
ειδική λίμα για ξύλα
|
|
ξυνόγαλο (το):
|
αποβουτυρωμένο γάλα με υπόξινη γεύση
|
|
ξώκαρδα (επίρ.):
|
χωρίς ζήλο
|
|
ξώπετσα (επίρ.):
|
επιδερμικά, επιφανειακά
|
Ξ
Tags: