|
κ’λούρα (η):
|
καλαμποκίσιο ψωμί
|
|
κ’ρούνα (η):
|
κουρούνα, κακή γυναίκα
|
|
κ’τάβ’(το):
|
νεογέννητο σκυλί, κουτοπόνηρος άνθρωπος
|
|
κ’τσιαύτη (η):
|
κατσίκα με μικρά αυτιά
|
|
κ’τσιούμπ’ (το):
|
τμήμα χοντρού κορμού δέντρου
|
|
κ’τσιούρα (η):
|
τμήμα του δέντρου κοντά στη ρίζα που βρίσκεται μέσα στο χώμα
|
|
κ’τσό (το):
|
παιδικό παιχνίδι στο οποίο το παιδί στηρίζεται στο ένα πόδι και μετακινείται πηδώντας ανάμεσα σε τετράγωνα ή πλακάκια δαπέδου
|
|
κ’τσός (επίθ.):
|
κουτσός
|
|
κάβ’ρας (ο):
|
κάβουρας
|
|
καβαλ’κεύου (ρ.):
|
μπαίνω καβάλα
|
|
καβαλάρ’ς (ο):
|
οριζόντιο κεντρικό δοκάρι στην κορυφή της στέγης, που ενώνονται τα μικρότερα πλαϊνά μαδέρια της στέγης
|
|
καβούκ’ (το):
|
όστρακο, κουκουνάρι καλαμποκιάς
|
|
καγκελάρ’ (το):
|
χορός με πολλούς κύκλους
|
|
καζίκ' (το):
|
πάθημα
|
|
καζμάς (ο):
|
είδος σκαπάνης με μακριά και ατσάλινη μύτη
|
|
καθάριο (επίθ.):
|
σταρένιο ψωμί
|
|
κακαράντζα (η):
|
κόπρανα αιγοπροβάτων
|
|
κακκάβ’ (το):
|
μεγάλη κατσαρόλα
|
|
κακομούτσουνος (επίθ.):
|
αυτός που έχει άσχημο πρόσωπο
|
|
καλ’βώνου (ρ.):
|
πεταλώνω τα άλογα
|
|
καλάι (το):
|
κασσίτερος με τον οποίον «γανώνουν» τα χάλκινα σκεύη
|
|
καλέμ’ (το):
|
κοπίδι με το οποίο γίνεται το πελέκημα των μαρμάρων και των λίθων
|
|
καλέσια (η):
|
πρόβατο με γαϊτανάκια στο πρόσωπο, άσπρη μύτη και μαύρα χείλη
|
|
καλοπίχειρος (ο):
|
εύκολος
|
|
καλοσκερνάω (ρ.):
|
δοκιμάζω
|
|
καλούδια (τα):
|
δώρα που δίνουν στα παιδιά
|
|
καμπλάφ' (το):
|
καπέλο του ιερέα
|
|
κάναλ’ (η):
|
μακρύ ξύλο πελεκημένο ώστε να δημιουργηθεί αυλάκι για να κυλάει το νερό
|
|
κανούτα (η):
|
κατσίκα που έχει σταχτοκίτρινο τρίχωμα
|
|
καντήλα (η):
|
σπυρί
|
|
καπίστρ’ (το):
|
χαλινάρι
|
|
καπούλια (τα):
|
πισινά των αλόγων
|
|
καπτσιάρ’ (το):
|
αυτό που ακολουθεί συνέχεια κάποιον
|
|
καρ’κώνου (ρ.):
|
δένω σφιχτά
|
|
κάρ’νο (το):
|
κάρβουνο
|
|
καραβίσιος (ο):
|
μεγάλος, ακριβός
|
|
καραμελωτή (η):
|
υφαντό στον αργαλειό με ρίγες
|
|
κάργα (επίρ.):
|
πολύ γεμάτο, πολύ γερά
|
|
κάργας (ο):
|
ζόρικος
|
|
καρδελάγκος (ο):
|
λάρυγγας
|
|
καρέλ’ (το):
|
μικρός τροχός αυλακωτός για διάφορες χρήσεις
|
|
καρές (ο):
|
κόμμωση
|
|
καρκαλέτσ’ (το):
|
παιδική ασθένεια με πολύ βήχα, κοκίτης
|
|
καρλάφτα (η):
|
κατσίκα ή πρόβατο με μεγάλα κρεμασμένα αυτιά
|
|
κασάρ’ (το):
|
κοπτικό εργαλείο για τα βάτα
|
|
κασέλα (η):
|
ξύλινο μπαούλο
|
|
κασκαρίκα (η):
|
φάρσα
|
|
καστραβέτσ' (το):
|
αγγούρι
|
|
καταεί (επίρ.):
|
κάτω στη γη
|
|
κατακεφαλιά (η):
|
δυνατό χαστούκι
|
|
καταντίπ (επίρ):
|
καθόλου
|
|
καταψιά (η):
|
κατάποση
|
|
κατιβασιά (η):
|
απότομη αύξηση νερού χειμάρρου λόγω δυνατής βροχής
|
|
κατ'ράου (ρ.):
|
κατουρώ
|
|
κατρήθρα (η):
|
ουροδόχος κύστη
|
|
κατσιά (η):
|
καθισιά, το φαγητό που τρώει κάποιος σε ένα γεύμα
|
|
κατσιούλα (η):
|
κουκούλα της κάπας
|
|
καφοκούτ’ (το):
|
κουτί του καφέ
|
|
καψαλή (η):
|
όνομα κατσίκας με καστανόμαυρο μαλλί
|
|
κεντρώνου (ρ.):
|
μπολιάζω καρποφόρο δέντρο με «μάτι»
|
|
κιαπέ (επίρ.):
|
κι ύστερα;
|
|
κίκαρ' (η):
|
κούπα
|
|
κιντυνεμένος (επίθ.):
|
ετοιμοθάνατος
|
|
κλιτσ'νάρ' (το):
|
κνήμη
|
|
κλώστρα (η):
|
πηχτό κίτρινο γάλα που αρμέγεται μόλις γεννήσει η κατσίκα
|
|
κόθρος (ο):
|
κόρα του ψωμιού
|
|
κοκκορόχιονο (το):
|
στρογγυλοί μικροί κόκκοι χιονιού σαν χαλάζι
|
|
κοκόσια (η):
|
καρύδι
|
|
κοκοτσέλ’ (το):
|
μικρός κόκορας
|
|
κολλ’τσίδα (η):
|
αγριόχορτο που κολάει στα ρούχα, φορτικός άνθρωπος
|
|
κολοκαθ’σιά (η):
|
φιγούρα χορευτή σε θέση ημικαθίσματος
|
|
κομματσιούλ’ (το):
|
μικρό κομμάτι ψωμιού
|
|
κόνξα (η):
|
νάζι
|
|
κοντογούν’ (το):
|
ημίπαλτο
|
|
κοντρί (το):
|
μεγάλος βράχος
|
|
κοπά (επίρ.):
|
ίσια, χωρίς στροφές
|
|
κόπανος (ο):
|
ξύλο με το οποίο οι γυναίκες χτυπούσαν τα χοντρά ρούχα στο ποτάμι για να φύγει η βρωμιά
|
|
κοπρίτ’ς (ο):
|
ράτσα σκύλου, τεμπέλης άνθρωπος
|
|
κόπ'τσα (η):
|
μικρή πόρπη
|
|
κορ’φνό (το):
|
αυτό που είναι στην κορυφή
|
|
κοργιά (η):
|
κόρα του ψωμιού
|
|
κορφάδα (η):
|
κορυφή, το τρυφερό μέρος του βλαστού
|
|
κορφή (η):
|
υπόξινο γάλα που η πήξη του αρχίζει από την κορυφή, την επιφάνεια του δοχείου
|
|
κόρφος (ο):
|
στήθος του ανθρώπου
|
|
κόσα (η):
|
πλεξίδα των μαλλιών
|
|
κοσιά (η):
|
μεγάλο δρεπάνι
|
|
κοσσεύω (ρ.):
|
τρέχω
|
|
κοτάω (ρ.):
|
τολμάω
|
|
κοτσιανάτος (επίθ.):
|
δυνατός, γερός καλοστεκούμενος
|
|
κουδαρίτ’κα (τα):
|
συνθηματική γλώσσα των κτιστών
|
|
κουκόσια (η):
|
καρύδι
|
|
κουκουμέλα (η):
|
μανιτάρι
|
|
κουλουκ’ρεύου ή κουλουκ’ρίζου (ρ.):
|
κουρεύω τα πρόβατα γύρω από τα πόδια και την κοιλιά
|
|
κουλουφουτιά (η):
|
πυγολαμπίδα
|
|
κουμπουδιάζου (ρ.):
|
δένω κόμπο
|
|
κουνάκ' (το):
|
μικρό φίδι που δεν βλέπει καλά
|
|
κουρελού (η):
|
υφαντό φτιαγμένο από λωρίδες κουρελιών
|
|
κουρέλω (η):
|
όνομα κατσίκας με δύο γλωσσίδια (τριχωτά κρεατάκια) στο λαιμό
|
|
κουρίτα (η):
|
κορμός δέντρου σκαμμένος για να πίνουν τα ζώα νερό
|
|
κουρκουκέφαλο (το):
|
κορυφή του κεφαλιού
|
|
κουρκούτ’ (η):
|
χυλός με αλεύρι και νερό
|
|
κούρνια (η):
|
κοτέτσι
|
|
κουροψάλ’δο (το):
|
μεγάλο ψαλίδι για το κούρεμα αιγοπροβάτων
|
|
κουρτσέλ’ (το):
|
κορμός δέντρου σκαμμένος για την τοποθέτηση ζωοτροφής
|
|
κουσή (η):
|
τρεχάλα
|
|
κουσιά (η):
|
κοπτικό εργαλείο για το τριφύλλι
|
|
κουσιεύου (ρ):
|
τρέχω γρήγορα
|
|
κουτράου (ρ.):
|
χτυπάω με το κεφάλι
|
|
κούτσ’κου (το):
|
μικρό παιδί
|
|
κουτσαγκέλα (η):
|
τεθλασμένη γραμμή, κόλπο, βρομοδουλειά
|
|
κουτσιαβέλ’ (το):
|
μικρό παιδί
|
|
κουτσιουμπλή (η):
|
μύτη κοντή, πλατιά και άσχημη
|
|
κουτσοκέρα (η):
|
κατσίκα με σπασμένο κέρατο
|
|
κόφτρα (η):
|
μεγάλο πριόνι για το κόψιμο κορμών, σημείο εκτροπής του νερού
|
|
κραμποκούκ’ (το):
|
μικρή κουλούρα από καλαμποκίσιο αλεύρι
|
|
κρεβάτα (η):
|
μπαλκόνι, εξώστης
|
|
κρεμαστάλω (η):
|
σιδερένια χοντρή αλυσίδα από την οποία κρέμεται η κατσαρόλα στο τζάκι
|
|
κρεματζλιέμαι (ρ.):
|
κρεμιέμαι
|
|
κρένω (ρ.):
|
μιλάω
|
|
κριγιάς (το):
|
κρέας
|
|
κρικέλα (η):
|
σιδερένιος κρίκος που καταλήγει σε μεγάλο καρφί
|
|
κρινί (το):
|
κυψέλη
|
|
κριτσιανάου (ρ.):
|
τρώω με πάρα πολύ θόρυβο
|
|
κριτσιανοβολάει (ρ.):
|
αστράφτει και βροντάει
|
|
κριτσούκ’ (το):
|
αδιαπέραστο δάσος
|
|
κρυότ’ (το):
|
δροσερός καιρός
|
|
κυργιαρίνα (η):
|
είδος πουλιού, τσίχλα
|
Κ
Tags: